De crisis tapes

Keepeyeonthesky kon beslag leggen op ultra geheime tapes over de cruciale communitaire onderhandelingen van vrijdag 23/04:

Rock 'n' Roll Metro Map

Klikken op de foto voor vergroting!

De ochtendstond

Deze maandagochtend was er weer eentje voor de annalen van de geschiedenisboeken. Bij het afruimen van de tafel bleek mijn hand oog coördinatie zich nog in bed te bevinden. Ik voelde de rug van mijn rechterhand langs de hals van de cola fles strelen. Mijn linkerhand schoot te hulp maar het kwaad was al geschied en de fles stond heviger te wankelen dan een dronken schipper op woeste zee. Een fractie van een seconde hoopte ik nog dat de fles door een, voor de mensheid ongekende, kracht werd rechtgehouden, maar ter vergeefs. Ze smakte tegen de tafel en begon vervaarlijk te sissen. De drukopbouw nam kolossale proporties aan en dwong de dop zich te ontschroeven. Het hek was van de dam.

De dag van...

Eens per maand vraagt keepeyeonthesky aan een bekend persoon als ze een overzicht willen bijhouden van een doorsnee dag. Deze maand is dit niemand minder dan Michael Jackson! Deze ster bekend van oa. Thriller en de This is it tour gunt ons een inkijk in een voor hem doorsnee dag.

Nasmaak

Mijn smaakpapillen registreerden een combinatie van goedkope wiskey, sigaretten en vaginale sappen. Mijn tong plakte tegen mijn gehemelte dat aanvoelde als een karton. Langzaam scheurden mijn ogen open. De plotse lichtinval in mijn schedel zorgen voor een oerknal in mijn brein. Deze laatste begon plots ritmisch uit te deinen met een bonzend gevolg. Ik knipperde tweemaal met mijn ogen om tot de vaststelling te komen dat dit plafond niet het mijne was. Ik draaide mijn roestig hoofd en merkte dat twee stevige borsten mij aanstaarden. Ze behoorden toe tot de naakte schone slaapster en deinde mee met haar ademhaling. Ik knipperde nogmaal om vast te stellen dat ik haar niet kende.

The Bloody Beetroots in de AB (2/4/2010)

Vrijdag was het einde van de wereld nabij dankzij de beeldenstormers The Bloody Beetroots. Deze gaven in de AB namelijk het beste van zichzelf. Vanaf het moment dat de eerste baslijn door onze ruggengraten schoot was het duidelijk: de versterker stond op 11 en het publiek had het begrepen. In een vingerknip veranderde de massa in een kolkende brei van oververhitte lichamen waarbij zweet een deel van de dresscode was. De drie Italianen waren Regi’s from hell die geen kans onbenut lieten om het publiek op te jutten tot het in een trance geraakte. Het onophoudelijke spervuur van beats en blips geruggensteund door een bas die vuiler klonk dan roestige kettingzaag bouwde in steil tempo op naar een climax.